Φαιστός

Ο χώρος βρίσκεται 60 χλμ νότια του Ηρακλείου. Τις πρώτες έρευνες διενήργησαν οι Ιταλοί F.Halbherr και A. Taramelli το 1884. Μετά το 1898, έγιναν συστηματικές ανασκαφές από τους Halbherr και Pernier (1900-1914) και αργότερα από τον Doro Levi (1950-1971) υπό την αιγίδα της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής της Αθήνας.

Η έκταση του χώρου καλύπτει 9 εκτάρια. Η περιοχή κατοικείται από την 6η χιλιετία π.Χ έως τα πρωτοβυζαντινά χρόνια. Τυπικό αλλά και αρχαιότερο δείγμα μινωικού ανακτόρου με δυτική αυλή σε 3 επίπεδα, κεντρική αυλή, ιερά, αποθήκες, εργαστήρια, και άλλα διαμερίσματα σε διώροφο τουλάχιστον οικοδόμημα. Το πρώτο συγκρότημα, συνολικής έκτασης 18.000 τ.μ., περίπου 2 εκτάρια, κτίστηκε στην κορυφή του χαμηλού λόφου στην αρχή της Β΄ χιλιετίας π.Χ. και καταστράφηκε το 1700 π.Χ. από πυρκαγιά. Στα μέσα του 16ου αιώνα π.Χ., ίσως στα 1570 -1560 π.Χ. κτίσθηκε νέο μεγαλόπρεπο ανάκτορο, συνολικής εκτάσεως περί τα 12.000 τ.μ. και συνέχισε μέχρι την τελική καταστροφή το 1450 π.Χ. Στα αρχαϊκά χρόνια δημιουργήθηκε μια αστική εγκατάσταση (ναός Ρέας και δημόσια κτήρια) μέχρι την καταστροφή το 150 π.Χ. από την γειτονική Γόρτυνα. Στα πρωτοβυζαντινά χρόνια απλοί τάφοι λαξεύτηκαν στην άνω δυτική αυλή.

Τα σημαντικότερα ευρήματα βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου, ο μυστηριώδης έντυπος πήλινος δίσκος με κρητική ιερογλυφική γραφή και πλήθος από πήλινα αγγεία καμαραϊκού ρυθμού, εξαιρετικής ποιότητας.

Χάρτης